Whoozz Games - Alles over Games! Nieuws, Reviews en Previews vindt je hier!

- Whoozz gaming Team : Review

Black

Storyline :
Als een gevangen rat vertel jij je verhaal tijdens een intense verhoring. Jij vertelt alles van A tot Z, waarbij je de nodige onderdelen aan elkaar liegt of niet, wie zal het zeggen. Voor de verhaallijn hoeft je Black in ieder geval niet te spelen, want ik heb echt geen idee meer waar deze game over ging, het enige wat mij nog bijstaat is dat alles black-op is. Dus top secret. En beter maar ook, want het verhaal is flinterdun. Dit zijn geheimen die dus beter geheim kunnen blijven, ook voor gamers.

Genre : Shoot 'm up

Platform : 21

SysteemEisen : N.V.T.

Datum plaatsing : 1-2-2006

Prijs(€) : 25

- Review

Intro
Zoals Criterion het racegenre op zijn kop zette met Burnout 3, moest nu het FP Shootergenre eraan geloven. Het devies van Criterion was totale vernietiging en de belofte een gehele nieuwe positieve evaring in het Shooter genre. Dappere woorden om een genre te willen veranderen, dat niet wil veranderen. Daarom waren de verwachtingen van Black erg hooggespannen. Is er ,nu de game uit is, een revolutie ontketend? Het antwoord is simpelweg: nee.

Het vervelende wanneer ontwikkelaars voortijdig roepen dat ze een revolutie zullen ontketenen is dat tijdens de launch van de game de verwachtingen verdrievoudigd worden dan wanneer deze uitspraken er niet geweest zouden zijn. Maar genoeg over de slimme marketingtrucjes en publiciteitstunts en terug naar de game.

Gameplay
Wat is Black dan wel? Black is in mijn ogen een Work in Progress. Dit betekent dat deze game helemaal niet af is en de reden waarom hij op de markt gebracht is, onderdeel is van een groter marketingplan. Door Black in deze vorm op de markt te zetten hopen de ontwikkelaars op genoeg financiële middelen, reacties en input om Black bij te werken en te completeren voor de next-gen consoles. Daar waar het geld in de toekomst ligt.

No Nothing
Dat de game niet af is, is ook te merken aan de gameplay. Naast het standaard alles aan gort kunnen schieten is er vervolgens niet echt veel meer te doen. Geen uitgebreid wapenarsenaal om de vijand op verschillende manieren uit te schakelen, geen verschillende verhaallijnen/routes om deze shit op een andere manier te spelen, helemaal niks!

De enige afwisseling vind je dan terug in de missie doelstellingen, bestaande uit primaire, secundaire en tertiaire doelen. Of je hier bewust mee bezig bent tijdens een missie is nog maar de vraag, aangezien backtracking door sommige missies je onmogelijk wordt gemaakt doordat je bijvoorbeeld van een heuvel springt en dus niet meer terug kan (heel stom!) of een muur achter je wordt opgeblazen en deze blokkeert de weg terug en laat dat nou net de enige muur zijn in de game die je niet overhoop kan knallen.

Graphics
Hoewel de gameplay te wensen overlaat, moet ik wel toegeven dat de graphics van Black er wel verrassend goed uit zien. De locaties zijn sfeervol en erg afwisselend, van kapotgeschoten binnensteden tot aan grauwe natuurlandschappen. Alles is goed bedacht en bij elkaar geplaatst. Doet veel denken aan de film Behind Enemy Lines, ook veel afwisseling in de omgeving met dat oorlogse grauw erin verwerkt.

De dynamiek van de wapens, kogels en granaten zijn ook voortreffelijk weergegeven. En natuurlijk de onvermijdelijke explosies van bijvoorbeeld brandstoftanks (er zitten er een aardig wat in deze game). Ook deze ontbreken hier niet en worden bijna tot kunst verheven in de presentatie.

Geluid
Net als de graphics, is ook het geluid van Black goed verzorgd. Van constante muziek is in Black geen sprake. Af en toe tijdens grootste momenten wordt je opgezwiept door de uitstekende muziek, maar de meeste tijd moet je het doen zonder muziek. Misschien ook wel beter, omdat je zo beter op de omgeving concentreert, alsof je als een stiekemerd door de velden loopt. En wanneer je iemand ziet die je niet mag, laat je een hele clip kogels op hem los. De herrie die daarmee gepaard gaat zou dat toch weinig ruimte overlaten voor muziek.

De wapens en explosies klinken zoals ze horen te klinken. Soundeffects van bijvoorbeeld vallend puin na een explosie is ook extreem goed gedaan, wat ook weer een bijdrage levert aan de complete beleving tijdens een missie.

Minors
Zoals ik al eerder al aangaf, vind ik dat Black een Work in Progress is. Voornamelijk door de erg korte duur van de game. Een totaal van ongeveer 10 levels waar je binnen enkele dagen (twee) wel doorheen bent. Doordat het geen replay-value biedt is de kans erg klein dat je deze game nog een keer uitspeelt. Voeg daar het ontbreken van een multiplayer mode (niet eens een offline versus mode!) aan toe en het moge duidelijk zijn dat we hier te maken hebben met een halfproduct.

Daarom vind ik wat Criterion hier flikt onethisch, omdat ik mij best kan voorstellen dat een knul van 13 jaar veel moeite doet om geld bij elkaar te schrapen voor deze game om uiteindelijk na 1 dag met niets meer te zitten.

Conclusie
Black is best wel een vermakelijke game, ook al is het oppervlakkig plezier van zeer korte duur. Als eerste poging in het Shooter genre is het lastig om een totaal plaatje te creëren achter de motieven van Criterion. Ik geef ze niet het voordeel van de twijfel, omdat in deze tijden met het internet en vergelijkingsmogelijkheden met andere games de grote blunders die gemaakt zijn bij de creatie van Black voorkomen hadden kunnen worden en is dit dus in mijn ogen dit een bewuste keuze is geweest van de ontwikkelaars.

Criterion zou zich moeten schamen voor het behandelen van gamers als crackverslaafden. Daarbij zijn het nog slechte dealers ook, want nadat je de game leuk begint te vinden is deze al voorbij en biedt de game verder niets meer aan extra’s en mogelijkheden. Afkicken op Criterion dus.

Oordeel: Black zou eigen Lack genoemd moeten worden, lack aan een verhaal, lack aan multiplayer mode, lack aan een fatsoenlijke speelduur; Lack dus.