misschien had je niet zoveel met die mensen?

ik ben alleen mijn opa tot nu toe verloren, maar toen was nog maar 1,5 dus heb het niet bewust meegemaakt. Wel begin ik nu goed te realiseren dat mijn oma (80) en opa (84) niet al te lang meer hebben. Dus niet teveel zeiken als we weer eens op bezoek gaan, maar juist ervan genieten nu het nog kan. M'n andere oma van 67 heeft hopelijk nog wel wat langer.

| ...After silence, music is the closest to translate the inexpressible... |

Het is altijd moeilijk om een geliefde te verliezen.

Maar als de persoon een gelukkig leven heeft gehad zonder lichamelijke / geestelijke problemen heb er vrede mee en is dat op het moment het beste voor die persoon.

En dan kan ik het ook makkelijker verwerken. Met de gedachte het is goed zo.

Is het iemand waar je van houdt en die gaat ervandoor in zijn / haar jonge leeftijd wegens een ziekte of iets anders is het namelijk veel moeilijker te verwerken. Want je vraagt je dan af waarom zij/ hij ?

Maar uit eindelijke moet je je rust erbij vinden en gewoon denken zij / hij heeft nu geen pijn meer. En we komen elkaar weer tegen.

People come people go. :'(

ik ben pas minj oom verloren. een paar maanden geleden.

hier in rotterdam. in de bouw. een stalen iets was naar beneden gevallen. zo op zijn achterhoofd.

ik wist er wel redelijk mee omgegaan maar me moeder.....erg om je moeder zo te zien.......