Whoozz Games - Alles over Games! Nieuws, Reviews en Previews vindt je hier!

- Game Reviews

Death Jr: Root of Evil

BullitProof

Gepost Op: woensdag 12 december 2007

Toen Death Jr. twee jaar geleden naar de PSP kwam, werd de game niet echt positief ontvangen. Een van de belangrijkste oorzaken daarvoor was de ronduit ellendige cameravoering. Maarten bekeek hoe de zaken ervoor staan in het vervolg: Death Jr. 2. Spelen met de zoon van de dood is eigenlijk maar een raar idee, misschien voelen sommigen zich er zelfs wat ongemakkelijk bij. Wellicht is dat de reden dat je in Death Jr. 2 niet alleen kunt spelen met Jr. himself maar ook met z'n vriendinnetje Pandora, een even schattig als mysterieus meisje met zwarte haren en onheilspellend donkere ogen.

VERBETERDE CAMERA? Death Jr. 2 is een platformer gemixed met een third-person shooter, net als z’n voorganger. In deel één was de camera een groot probleem; eventjes van het ene platform naar het andere springen, bracht veel frustratie met zich mee. Daar is gelukkig wat aan gedaan. Door op de L en R knop te drukken kun je de camera draaien en als je L en R beide indrukt, kun je behoorlijk accuraat richten. Toch blijf het platformspringen, het slingeren aan boomwortels en het richten op vijanden best lastig. Ik raakte in ieder geval behoorlijk gefrustreerd toen ik voor de ik-weet-niet-hoeveelste-keer op hetzelfde platform probeerde te landen door m'n zeis als helikopter te gebruiken, maar er telkens weer vanaf gleed vanwege een gebrek aan overzicht. DE ZEIS Diezelfde zeis is overigens wel de leukste gadget van deze game. Het is een heerlijk instrument om paddestoelen, bloemen, wilde knuffelberen en zelfs bomen mee neer te hakken. Na verloop van tijd krijg je weliswaar plenty upgrades en leer je je tegenstanders op nieuwe manieren verslaan maar toch greep ik steeds weer terug naar die oppermachtige zeis. Tegenstanders zijn er in overvloed en dat levert zeker de nodige variatie op, maar toch gaat de game op een gegeven moment vervelen. Dat heeft in mijn ogen vooral te maken met de levels die met name de meer ervaren gamer te weinig uitdaging bieden. Ik had dat constant knoppen rammen, schieten en zwaaien in ieder geval na een dag of twee wel gezien.